Mijn missie en ontwikkelingen als coach

Als een kind zelf kan vertellen hoe hij iets wil en denkt op te kunnen lossen, dan ontstaat er een prachtig vertrouwen in zichzelf. Dat is wat ik ieder kind gun.

Ik ben Ellen Nabuurs, 31 jaar en wonend in Amsterdam. Ik ben opgegroeid in een klein dorpje in Brabant. Na jaren werkzaam te zijn geweest in de zorg was ik toe aan iets heel anders. Ik wilde met kinderen werken. Zo ben ik in 2010 als vrijwilligster naar Afrika gegaan waarin ik getraumatiseerde kinderen hielp met huiswerk, dagelijkse verzorging en het doen van leuke activiteiten. Het bijzondere aan dit werk vond ik de liefdevolle connectie die ik opbouwde met de kinderen, en dat ik merkte dat kinderen mij dingen vertelde die ze nooit aan iemand hadden durven te zeggen. Het raakte me diep in mijn hart. En ik vond het mooi om te ervaren dat ik een veilig, vertrouwd persoon voor een kind kon zijn.

Na deze reis wist ik meteen: ik wil een luisterend oor zijn voor kinderen. Toen ben ik de opleiding Social Work begonnen en startte ik als vrijwilliger bij de Kindertelefoon. Bij de Kindertelefoon heb ik geleerd hoe ik een kind het vertrouwen kan geven om zijn heftige verhaal over misbruik te vertellen. Een kind zo kwetsbaar maar daardoor zo dapper om de eerste stap te zetten dit aan iemand te vertellen. Geduld was hierbij een belangrijke eigenschap die ik van nature bezit en me nog meer eigen maakte in het werken met kwetsbare getraumatiseerde kinderen. Naast deze moeilijke gesprekken was ik bij de Kindertelefoon ook veel bezig met chatten en bellen met jongeren over onder andere pesten, problemen op school, seks, alcohol en drugs, of de eerste verkering.

Na het behalen van mijn HBO bachelor opleiding Maatschappelijk Werk en Dienstverlening ben ik aan de slag gegaan bij Balans en Impuls (een psychologisch trainings- en adviesbureau). Ik begeleidde volwassenen (met burn-out klachten, depressie en zeer complexe PTSS) op een praktische manier in de thuissituatie door het bieden van structuur, wandelcoaching, activeren van fysieke conditie, financiële hulp. Ook kwam ik hier in gezinnen waarin ik merkte dat er weinig aandacht was voor de kinderen, terwijl de problematiek van de ouders zo’n effect heeft op de ontwikkeling van het kind. Ik ben daarom de Kindercoach opleiding gaan doen om deze kinderen individueel te kunnen coachen. Tijdens deze opleiding heb ik alle interventies zelf ook uitgevoerd, waardoor ik ervaren heb hoe het is om op een speelse, betrokken manier gecoacht te worden. Doordat ik de interventies zelf heb ervaren kan ik goed inschatten welke interventie passend is bij de situatie en het kind.

Ik doe mijn werk met heel veel plezier en ik vind het prachtig om te zien hoe mooi en uniek ieder mens, dus ook ieder kind, is. In mijn werk stimuleer ik ouders om net als ik écht te leren luisteren naar de behoeften van hun kind. Mijn motto is “Laat het kind vertellen!”

Na een aantal geslaagde coaching- trajecten met kinderen merkte ik dat kinderen (al op zeer jonge leeftijd) heel goed kunnen aangeven waar ze behoefte aan hebben. Terwijl wij vaak als volwassenen denken te weten waar het kind behoefte aan heeft, hebben we het vaak mis. Ik heb geleerd om niet in te vullen voor het kind. We hoeven het ze alleen maar te vragen. En als een kind dan zelf kan vertellen hoe hij iets wil en denkt op te kunnen lossen, dan ontstaat er een prachtig vertrouwen in zichzelf. Dat is wat ik ieder kind gun.

Onlangs kreeg ik nog een berichtje op mijn telefoon: 3 jaar nadat ik een meisje van 7 heb begeleid, heeft ze de moed gepakt en mijn telefoonnummer gevraagd aan haar ouders. Ze stuurde me een appje: “Hallo Ellen, het gaat goed met mij! Hoe gaat het met jou?”
Nadat ik een berichtje terug stuurde vertelde ze mij: “Als ik met niet zo goed voel, dan kijk ik in het doosje wat we hebben gemaakt en leg ik de steen naast mijn bed. En dan voel ik me beter!”

Mijn ontwikkelingen

Momenteel ben ik bezig met de opleiding Psychologie Counseling, Deze rond ik binnen en jaar af,  en dan wordt mijn begeleiding voor een groot deel vergoed door de meeste zorgverzekeraars.

Vanaf december ga ik als praktijkondersteuner GGZ aan de slag bij een huisartsenpraktijk waarin ik volwassenen en jeugd individueel ga begeleiden. Tevens ga ik samenwerken met Merk Hoe Sterk, waarbij ik volwassenen en hun gezin ga begeleiden na burn-out, depressie en trauma. Ik heb besloten om een opleidingstraject te gaan volgen namelijk “Trauma-sensitieve Ondersteuning”. Na afloop van dit traject weet ik trauma nog beter te herkennen en de invloed van traumatische ervaringen op de ontwikkeling van het brein, het lichaam en de persoonlijkheid. Maar ik zal ook verschillende non-verbale en verbale trauma-sensitieve vaardigheden leren zoals stop-dissociatie-, co-regulatie- en ademhalingstechnieken.

Comments
  • Mia
    Beantwoorden

    Mooie verhaal! inspirerend! bedankt voor het delen xx

Leave a Comment

Contact Us

We're not around right now. But you can send us an email and we'll get back to you, asap.

Not readable? Change text. captcha txt
Open chat
Maak een afspraak voor een gratis kennismakingsgesprek. Binnen 24 uur krijg je reactie.
Powered by